نویسنده

زیبایی زمانی می­آید که چادر آرامش جوانه می­زند و غنچه­ی عفاف شکفته می­شود.

زیبایی زمانی می­آید که حقیقت حجاب متولد می­شود.

زیبایی زمانی می­آید که انسانیت باریده و باغچه­ی عفاف تو را به مهمانی فرا می­خواند.

زیبایی زمانی می­آید که باران ایمان در چمنزار سینه­ها می­چکد.

زیبایی زمانی می­آید که آواز خداوند در زلالی لاله­های گوشم طنین­انداز می­شود.

زیبایی می­آید و تو با تبسم، آیه­های خداوند را در دشت سینه­ات تلاوت می­کنی.

زیبایی آمده و تو با شرفت، سوار بر زورق شبنم­زده­ی ایمان می­شوی، در دریای زیبایی می­رانی و وقار صید می­کنی.

و دریغا بر من که راکد مانده­ام و روحم را در خودآرایی و ناز و کرشمه­های شیطانی آلوده­ام و

جرعه­ای از این هدیه­ی ناب الهی نمی­نوشم.