نویسنده

 

سرود فردا

الهه رضایى‏

سیده زهرا معافى‏مدنى - تنکابن‏

در این شماره با دریافت نامه شما با عنوان «اختیار شاعر» بر آن شدیم که در ابتدا به پاسخ این گونه ابهامات بپردازیم و امیدواریم که این آخرین مرتبه‏اى باشد که مکررات را تکرار مى‏نماییم.
نوشته‏اید: «... و نداشتن وزن و قافیه که در اکثر مواقع، کارشناسان ادبیات و شعر فارسى آن را نقصى در اشعار عنوان مى‏کنند، سدى است براى بیان این احساس‏ها به دیگران.»
به شما دوست عزیز گوشزد مى‏کنیم که با مطالعه یک شماره از یک مجله به تصمیم‏گیرى نهایى نرسید و براى قضاوت صحیح حداقل پنج شماره از مجله را مطالعه فرمایید. ما هیچ گاه شعرى را به دلیل عدم وجود وزن و قافیه رد نکرده‏ایم، بلکه حتى از این گونه اشعار استقبال هم مى‏نماییم چرا که همان گونه که زمانه ما زمانه دیگرى است، زبان شعرى ما نیز باید دیگر شود، هر چند به اوزان عروضى و اشعار سنتى به سختى معتقدیم و به اشعارى که به این صورت دریافت مى‏کنیم نیز بها مى‏دهیم، اما همان گونه که تا به حال بارها و بارها گفته‏ایم، یک شعر خوب یا وزن دارد یا ندارد. اگر از ابتداى شعر به آن وزن و قافیه دادیم موظف به رعایت آن تا پایان شعر هستیم و اگر از ابتدا شعرى بدون وزن و قافیه سرودیم باز هم موظف به رعایت یکدستى در طول آن هستیم.
به عبارت دیگر شعر باید یکدست باشد. ما نمى‏توانیم یک سطر از شعر سنتى را با کلماتى ناجور و قافیه‏اى نادرست و خطى دیگر را با جملاتى کاملاً بى‏وزن و قافیه با هم ترکیب نماییم و بگوییم شعر سروده‏ایم.
مادام که اقدام به سرودن شعر سنتى مى‏نماییم باید به تمام قواعد عروض، قافیه، وزن و ... آشنا باشیم و یا حداقل اطلاعاتى کلى در مورد آن کسب کنیم نه اینکه به خیال شعرسرایى جملاتى را پى در پى بچینیم و شاهدى زیباروى را در جامه‏اى زشت و ژنده به تماشا نهیم.
اختیار شاعر در انتخاب شعر موزون و سنتى یا شعر آزاد و بى‏وزن است. او باید نسبت به ذهن و استعداد خویش آگاهى کامل داشته باشد و به نسبت آن یکى از این دو نوع یا هر دو نوع را برگزیند اما در یک شعر تنها مى‏توان یکى را برگزید.
نوشته‏اید: «بهتر است این قالب‏ها را آزاد بگذاریم تا هم شاعر به بیان حس و حرف‏هایش بپردازد و هم در قالب‏ها و سبک‏هاى سنتى تزلزلى ایجاد نشود ...».
گویا شما خواهر ارجمند اصلاً از وجود نوعى شعر با عنوان «شعر سپید یا آزاد» بى‏اطلاع هستید. ان شاءاللَّه با مطالعه بیشتر در مورد شعر، با ادبیات آشنایى بیشترى پیدا خواهید کرد.

ابوالفضل صمدى‏رضایى - مشهد

شعرهاى «اندوه دل»، «شعر سیاه» و «صداى باران» کامل، موجز و زیبا هستند. «قصه مهر» حالت شعارى پیدا کرده است در ضمن اینکه در آن از زبان امروز بهره نبرده‏اید و زبانى کهنه و جملاتى کلیشه‏اى را براى بیان احساس‏تان انتخاب کرده‏اید. «یار یاران» هم شعر خوبى است جز اینکه در این بیت:
شعرهایم تا افق‏هاى تحیّر رفته‏اند
آسمان حرفى بزن حالا که بحث کفتر است‏
ارتباط معنایى این دو مصراع مبهم است. به علاوه در شعر که ابزار بیانى ادبى است نمى‏توانیم واژه کبوتر را به صورت محاوره‏اى آن یعنى «کفتر» به کار ببریم.

حسین فاتحى پیکانى - تهران‏

شعرهاى خوب شما را دریافت کردیم. برایتان آرزوى توفیق و سلامت داریم.