گروه آبى بیکران و نمایشگاه اسطوره ها گزارش

نویسنده


 

گروه آبى بیکران و نمایشگاهى با موضوع زن‏

گزارش و عکس: ثریا بیات‏

گروه هنرى «آبى بیکران» نزدیک به دو سالى است که پذیراى تعدادى از هنرمندان به‏نام کشورمان است. این گروه تا به حال چندین نمایشگاه از هنر نقاشى، سفالینه و تندیس‏هاى فلزى برگزار کرده است.
در شماره پیش مجله، گزارشى از کار این گروه و برپایى نمایشگاه اسطوره‏ها داشتیم. در این شماره نیز قصد داریم گزارشى کوتاه از نمایشگاه هنرمندان «آبى بیکران» با موضوع زن، ارائه دهیم.
*
خانم «ناهید صلاحمند» لیسانس طراحى و چاپ و مدرس دانشگاه، که آثارش زینت‏بخش این نمایشگاه است، زن را در قالب کار هنرى، این طور تعریف مى‏کند:
از دید من زن یک موجود بهشتى است. او با احساس قوى و زیبایش یک نیروى ماوراءالطبیعه در درونش دارد که باید از آن استفاده کند.
خانم صلاحمند، آیا کار هنرى شما، تضادى با خانه و خانه‏دارى ایجاد نکرده است؟
فکر مى‏کنم آدم وقتى کار هنرى انجام مى‏دهد، اول از همه روحیه خودش ارضا مى‏شود و صد در صد روحیه‏اى دیگر پیدا مى‏کند. از اینکه هنر توانسته در زندگى‏ام تأثیر مثبتى بگذارد، واقعاً خوشحالم.
در خانواده من هم، شاید از اول کار هنرى جدى گرفته نمى‏شد ولى وقتى شروع به کار کردم، خانواده‏ام متوجه شدند که جداى از مسائل کار هنرى، من به عنوان یک زن نیازهاى روحى هم دارم، پس سعى کردند که بیشتر با من همکارى کنند و همین همکارى آنها در ایجاد احساس هنرى من مؤثر بوده است.
خانم «خدیجه هاشم‏پور» فوق لیسانس پژوهش هنر و مدرس هنر، در مورد همکارى‏اش با این گروه، در شرکت در این نمایشگاه مى‏گوید:
«پانزده سال است که در رشته‏هاى مختلف هنرى، خصوصاً گرافیک فعالیت مى‏کنم. با دعوت گروه آبى بیکران، با فرم هدفمندى از هنر در مورد زن روبه‏رو شدم و در مدت زمان کمى، آثارم را به نمایشگاه رساندم. هر چند این کار در مقطع خاصى بود و من آمادگى نداشتم تا همه کارهایم را کنار بگذارم و به این نمایشگاه برسم ولى در نهایت با توافق همسرم دیدم که با کم کردن توقعات مى‏توان بازدهى خوبى در کار هنر داشت.»
نظر همسر و خانواده‏تان در مورد کار هنرى شما چیست؟
همین جا از همسر و پسرم تشکر مى‏کنم. آنها همکارى زیادى با من داشتند و من نیز در کار آنها همکارى مى‏کنم. این کار یک خودشناسى در خانواده ایجاد کرده است. فکر مى‏کنم این شیوه، شروع خوبى است براى اینکه بتوانم آثارم را به صورت اجتماعى‏تر و هدفمندتر، برگرفته از وجود خودم ارائه دهم و نه به صورت کلاسیک و آکادمیک.
خانم «سوسن اتحاد» فوق لیسانس پژوهش هنر و مدرس دانشگاه یکى دیگر از هنرمندانى است که آثارش را در این نمایشگاه عرضه کرده است. او معتقد است اگر بخواهیم هنر را از زندگى جدا کنیم، زندگى چیزى دور از ذهن مى‏شود. هنر از زندگى جدا نیست. زن نیز به عنوان سمبل آفرینش و زایش، بسیار در زندگى مطرح است.
استاد «جعفر نجیبى» مدرس مجسمه‏سازى و داراى نشان درجه یک هنرى معادل دکترا، در مورد هنر و نقشى که بر خانواده دارد، مى‏گوید:
«نقش خانواده براى من خیلى مهم است. از کودکى مادرم مشوق من بود و در تنگناهاى زندگى تشویقم مى‏کرد به هنر رو بیاورم. او از نظر اقتصادى مرا تأمین کرد تا وسایل نقاشى تهیه کنم. بعد از آن وقتى در هنرستان هنرهاى زیباى تهران درس مى‏خواندم، مادرم بود که هشتاد کیلومتر راه مى‏آمد تا به من رسیدگى کند.
مادر و تشویق او مى‏تواند نقش سرنوشت‏سازى در ادامه مسیر یک هنرمند داشته باشد. بدون اغراق مى‏توانم بگویم در مورد خود من، مادرم مرا هنرمند کرد و بعد از آن همسرم با اینکه شاگرد خود من بود، واقعاً مشوقم بود. هر زنى نمى‏تواند مشکلات زندگى را تحمل کند ولى همسر من همه چیز را تحمل کرد. نقش خانواده در ادامه مسیر هنرى خیلى مهم است. زن اسطوره عروج و در صورت کجروى، اسطوره نابودى است.»
استاد «قربانعلى اجلّى» مدرس دانشگاه با 41 سال سابقه تدریس، نقاشى، شاعر، خطاط و فارغ‏التحصیل رشته معمارى داخلى است. وى نیز نظر خود را در مورد هنر، این طور ابراز مى‏کند:
کلاً هنر روحیه انسان را تصویه مى‏کند و قلب را مُنوّر مى‏سازد. انسان مى‏تواند به چیزهایى بالاتر و بهتر فکر بکند. به خلقت بیندیشد و به خلاقیت روى بیاورد. زن هم که خودش بالاترین قدرت خلقت بشرى است.
در کنار نقاشى به شعر هم بسیار علاقه‏مند هستم. در سال‏هاى اول دهه چهل آثارم در کنار آثار بزرگانى چون استاد شهریار، نادر نادرپور و اخوان ثالث در مطبوعات چاپ مى‏شد.
هنر در زندگى انسان انگیزه، کشش و جاذبه ایجاد مى‏کند و باعث مى‏شود هنرمند به زندگى، همسر و جامعه خودش خوش‏بین شود. هنر به شخصه در خود من اثرات خوبى داشته و موجب شده که به زندگى امیدوارتر شوم.

خانم «رباب زالى» مدرس نقاشى، در مورد نقش خانواده در بالندگى هنر یک هنرمند مى‏گوید:
«من خودم تحصیلاتم را مدیون همسرم هستم. با اینکه مشکلاتى در کار آشپزى و خانه‏دارى داشتم ولى همسرم همه را نادیده گرفت و مرا تشویق کرد.
هر وقت کارى انجام مى‏دهم و مى‏بینم موفق شده‏ام، از کار کردن لذت مى‏برم و تا چند هفته احساس آرامش مى‏کنم. کسى که وارد عرصه هنر مى‏شود صد در صد از افسردگى دور مى‏شود. آدم هنرمند احساس و عاطفه‏اش قوى‏تر است و به نظر من در تربیت فرزند هم موفق‏تر است. وقتى یک زن هنرمند از لحاظ روحى به آرامش برسد، مى‏تواند این آرامش را کاملاً در درون خانواده‏اش منعکس کند.»
آقاى «علیرضا عابدى» عکاس و مستندساز، یکى دیگر از هنرمندان شرکت‏کننده در این نمایشگاه است. وى در بیان انگیزه‏اش براى شرکت در نمایشگاهى با موضوع زن، مى‏گوید:
«هر هنرمندى در راستاى فعالیت‏هاى خودش، کارهاى زیادى انجام مى‏دهد. من در سفرهاى متعددى که داشتم، همیشه نقش زن را برجسته‏تر مى‏دیدم، به ویژه خانم‏هایى که داراى فرهنگ و تحصیلات بودند. اخیراً نمایشگاهى در آلمان داشتم و براى بینندگان خیلى تعجب‏برانگیز بود که نقش زن ایرانى را در همه ابعاد جامعه مى‏دیدند. زنان در ادارات، شالیزار، دانشگاه، مدرسه، آزمایشگاه و مکان‏هاى علمى حضور داشتند. من وظیفه دارم به عنوان یک شاهد با دوربینم، فعالیت و مقام و منزلت زن را در جاهایى که کمتر کسى به آن توجه مى‏کند، نشان دهم.»
خانم «کیاندخت پرتوى» مهندس مکانیک و نویسنده است. در نظر وى، زن یعنى ما، من، یعنى پناه، یعنى پناهگاهى که آدم مى‏تواند در آنجا به سامان برسد؛ جایى که آدم مى‏تواند در کنار یک زن تأمل داشته باشد و به خودش فکر کند.
خانم «مهوش سهیلى» فوق لیسانس نقاشى نیز معتقد است کسى که گفته بهشت زیر پاى مادران است، به بالاترین نقطه اندیشه رسیده است.

خانم «منیژه آرمین» مدرس دانشگاه، نویسنده و سفالگر در این مورد مى‏گوید:
«من در آثار مکتوبم چون قالیچه افشارى و شب و قلندر، تبلور ناخودآگاه یک مرد را در شکل یک زن ظاهر کردم.»
خانم «نسرین محمودى» فارغ‏التحصیل معمارى داخلى و مدرس هنر مى‏گوید:
«از نظر من زن یعنى توانایى، آرامش و سامان‏بخش زندگى.»
از همه بانوان فرهیخته و هنرمند به خاطر شرکت‏شان در این نمایشگاه و نیز ارائه دیدگاههایشان سپاسگزارى مى‏کنیم.