در ادب و آداب جینگولجات

نوع مقاله: نگاه

10.22081/mow.2018.66432

جینگولجات

زهرا قدیانی

علاقه به خریدن جینگولجات، یکی از موارد مُخل سبک زندگی مینی‌مالیستی‌ست. خرت و پرت‌های تزئینی، از وسایل غیرضروری زندگی ماست که قطعاً بدون آن‌ها زنده خواهیم ماند؛ اما همیشه مقدار زیادی از هزینه، وقت و انرژی ما را به خود اختصاص می‌دهند. زن‌ها، به‌ویژه به جینگولجات علاقه‌ی زیادی دارند. در این نوشته، جینگولجات را به سه دسته‌ی بدلیجات، گل‌سر و وسایل تزئینی خانه، مثل تابلو و مجسمه تقسیم می‌کنیم. این وسایل، کاربردی نیستند و مثل لباس، نمی‌توان به کس دیگری داد تا از آن دوباره استفاده کند. همچنین نمی‌شود آن‌ها را فروخت، مگر این‌که واقعاً قدیمی باشند. پس بهترین راه، پیش‌گیری‌ست؛ این‌که نخریم. حالا چطور؟

هر آنچه دیده بیند، دل کند یاد

بهترین راه برای نخریدن، ندیدن است. پس نبینید و برای گشت‌وگذار در پاساژها وقت نگذارید. دلیل ندارد هر وقت گذرتان به تجریش خورد، سر از بازار قدیمی و پاساژ قائم دربیاورید. پاساژگردی‌های تفننی را از لیست تفریحات خود خارج کنید. این امر، شامل مغازه‌های مجازی هم می‌شود. اینستاگرام، گرداب مصرف‌گرایی‌ست. پیج‌های فروش جینگولجات را آنفالو کنید و اصولاً هر پیجی که حرص بیشتر خریدن را در شما بیدار می‌کند. هرچه بیشتر در معرض این‌گونه تبلیغات باشید، بیشتر برای خرید وسوسه می‌شوید و بیشتر خطا می‌کنید.

زمان بدهید

به خودتان برای خرید زمان بدهید. جینگولجات، کالای سرمایه‌ای نیستند. هیچ اتفاقی نمی‌افتد اگر دو سال برای خرید گلدانی سفالی یا ساعتی بندگلگلی تعلل کنید. نترسید؛ هر روز تزئینات جالب‌تری به بازار می‌آید.

 

بپرسید

 یکی از کارهایی که هم‌زمان با به تعویق انداختن باید انجام بدهید، این است که از خودتان بپرسید: «اول از همه، پولش را دارم؟» دومین سؤال این است: «کجا بگذارمش؟ آیا من فضای خالی برای مجسمه‌ای جدید، ساعت دیواری جدید یا دست‌بندی جدید دارم؟» و سؤال اساسی و مهم‌تر این‌که: «آیا من به این وسیله نیاز دارم؟» یا: «آیا من کلیپسی جدید می‌خواهم؟» برای پاسخ‌دادن، تمام داشته‌های خود را مرور کنید. به شما قول می‌دهم حتماً کلیپسی گوشه‌ی کمد افتاده که به‌جای کلیپس پشت ویترین، می‌توانید از آن برای ست‌کردن استفاده کنید. پس با خود تکرار کنید: «بهش نیاز ندارم.»

 

لذت ببرید

در این دنیا، همه‌چیز را برای خریدن نیافریده‌اند. شما می‌توانید به زیبایی‌های اطراف نگاه کنید و لذت ببرید. جینگولجات را جزئی از زیبایی‌های اطراف ببینید، نه صرفاً سوژه‌ای برای خرید. ممکن است با دیدن انگشتری دست‌ساز، به وجد بیاییم، یا سازنده‌ی قاب صنایع دستی را تحسین کنیم، اما لزومی ندارد آن را بخریم. لازم نیست همه‌چیز را متعلق به خودمان کنیم. هر سال تعداد زیادی جینگولجات بسیار زیبا تولید و ساخته می‌شوند که هر یک در نوع خود بی‌نظیرند؛ اما آیا می‌شود همه‌شان را خرید؟

 

برای‌تان هدیه می‌آورند

 قسمت اعظمی از هدیه‌ها، در فرهنگ ما جینگولجات است. باید بدانید که هر سال، روز تولدتان چندتا جینگول هدیه خواهید گرفت. پس پول‌تان را هدر ندهید.

 

 

اما اگر جینگولی پس از طی مراحل فوق توانست وارد زندگی شما شود، باید چه برخوردی با آن داشته باشید؟

تفاوت خانه و سمساری

حتی موزه‌ها هم، بین ویترین‌های خود فاصله گذاشته‌اند. پربودن فضا، چشم را خسته می‌کند و مانع دیده‌شدن زیبایی وسایل می‌شود. وقتی فضا پر است و به هر طرف که سر برمی‌گردانید با شیء جدیدی مواجه می‌شوید، سرگیجه می‌گیرید. شاید این‌طور مکان‌ها برای جست‌وجو و اکتشاف، مثل جنگل آمازون جذاب باشند؛ اما به شما اطمینان می‌دهم که شیک نیستند. شاید یک ساعت گشت‌زدن در چنین مکانی جالب باشد، اما یک خانه‌ی آرامش‌بخش نیست. بالاخره تفاوتی میان خانه و سمساری باید باشد. وقتی به هر وسیله‌ای فضای کافی می‌دهید، اجازه داده‌اید بهتر دیده شود و زیباتر جلوه کند. قسمت‌هایی را سفید بگذارید. مثلاً مطمئن شوید میان تابلویی که به دیوار زده‌اید و پرده، به‌اندازه‌ی کافی فضای خالی وجود دارد. فضاها، حتماً نباید با وسایل تزئینی پر شوند. روی کابینت‌ها نباید مملو از لیوان‌های تزئینی باشد. دیواری که پنجره دارد، با پرده پر می‌شود. پس ساعت را هم به همان دیوار نزنید. تمام این‌ها سلیقه‌ای است. ممکن است کنار پرده‌ای، به‌اندازه‌ی یک ساعت جای خالی وجود داشته باشد؛ اما حواس‌تان به سفیدی‌ها باشد. آسان‌ترین راهش، سفیدی یک‌درمیان است: فضای پر، فضای خالی، فضای پر، فضای خالی. فضای خالی که بیشتر باشد، می‌توانید وقتی را که برای گردگیری آن‌ها می‌گذاشتید، به کار لذت‌بخش‌تری اختصاص دهید.

خودتان را گول بزنید

اگر فکر می‌کنید که به دیدن جینگولجات در اطراف خود و زیر دست و پای خویش نیاز دارید و جان‌تان به جینگولجات‌تان بسته است، بخشی از آن‌ها را جمع کنید و کنار بگذارید. بعد از مدتی، دوباره آن‌ها را با وسایل دم‌دستی عوض کنید. این‌طوری، حس تنوع‌طلبی‌تان ارضا می‌شود.

 

تغییرات بدون خرید

لازم نیست برای داشتن دکوراسیون جدید، خرید کنید و فقط کافی‌ست تغییر بدهید. می‌توانید جای مبل‌ها، جای میز ناهارخوری، تخت، دراور و... را سالی یک‌بار تغییر بدهید. این کار به تنوع‌دادن و عوض‌شدن حال و هوا کمک می‌کند. جای جینگولجات‌تان را هم تغییر بدهید. ممکن است یک تابلو وقتی مدتی طولانی در جایی بماند، برای دیدتان عادی شود؛ اما وقتی تغییرش می‌دهید، دوباره به‌حدی زیبایی‌اش جلوه می‌کند که انگار چیز جدیدی خریده‌اید. تغییرات کوچک در وسایلی مثل جاشمعی و مجسمه‌ها هم می‌توانند همین‌قدر تنوع شگفت‌انگیز به فضای اطراف‌تان بدهند.

خرید اصیل

مهم‌ترین اصل در خرید لباس، این است که لباس عجق‌وجق و تاریخ انقضادار نخرید تا یک سال بعد نتوانید بپوشید. زیبایی در سادگی‌ست. عکس چهل سال پیش افرادی را ببینید که استایل ساده و کلاسیک دارند. هنوز هم لباس‌های‌ آنان زیبا به نظر می‌رسد. در خرید جینگولجات هم، این اصل به‌کار می‌آید. پس هرگز جاشمعی‌ای نخرید که سال بعد نتوانید پای سفره‌ی هفت‌سین بگذارید.

 

وسایل‌تان را وارد چرخه‌ی مصرف کنید

ده نوع کش سر دارید و عادت کرده‌اید فقط یکی از آن‌ها را استفاده کنید؛ کابینت‌تان پر از لیوان‌های رنگارنگ است و معمولاً توی فنجان همیشگی چای می‌خورید و... . استفاده‌ی متناوب از وسایل، این‌جا هم به‌کار می‌آید. حس تنوع‌طلبی‌تان را با همان وسایلی که دارید ارضا کنید. حتی می‌توان لباس‌ها را از ته کمد بیرون کشید و با آن‌ها، ست‌های جدید ساخت. این چرخه، کمک می‌کند که کمتر بخرید. آن‌قدر از وسایل استفاده کنید تا فرسوده شوند و از بین بروند.